Τα πρωτόζωα του γένους Leishmania προκαλούν ένα ευρύ φάσμα νοσημάτων στους ανθρώπους με ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις όπως τοπικές δερματικές βλάβες, βλενογονοδερματικές αλλοιώσεις με διαφορετική βαρύτητα, ή υποκλινική έως οξεία σπλαγχνική λεϊσμανίαση. Οι  λεϊσμανιάσεις εκτείνονται από τις τροπικές και υποτροπικές περιοχές σε όλη την υφήλιο περιλαμβανομένης της λεκάνης της Μεσογείου και προκαλούν  σοβαρά προβλήματα στη Δημόσια Υγεία. Σε όλες τις μορφές της νόσου, η επούλωση ή η ανάρρωση από λεϊσμανίαση εξαρτάται από ειδικά για το παράσιτο Th1 λεμφοκύτταρα. Αναπόφευκτα, εφόσον η κυτταρική ανοσία είναι σημαντική για την επαγωγή και τη διατήρηση αποτελεσματικής ανοσίας του ξενιστή, έχουν γίνει εκτενείς και εμπεριστατωμένες μελέτες σε μοντέλα πειραματοζώων. Ειδικότερα, η δυνατότητα μελέτης των παρασιτικών μολύνσεων με Leishmania ssp σε αιμομικτικές φυλές ποντικών με σαφώς προσδιορισμένες ανοσολογικές αποκρίσεις, έχει καταστήσει το εν λόγω πειραματικό σύστημα μια ιδανική προσέγγιση για τη μελέτη της διαφοροποίησης και ρύθμισης των  Th1/Th2 υποπληθυσμών των Τ λεμφοκυττάρων. 
 
Το αντικείμενο των ερευνητικών μας  δραστηριοτήτων είναι η ανάλυση των κυτταρικών και μοριακών ανοσολογικών μηχανισμών που εμπλέκονται στην αλληλεπίδραση των κυττάρων του ξενιστή με τα παράσιτα της Leishmania με στόχο τον προσδιορισμό ειδικών μορίων για ανοσοπαρέμβαση.
 
Ειδικότερα έχουμε εστιαστεί στα παρακάτω επιμέρους θέματα:

• Ρόλος των CD8+ T λεμφοκυττάρων σε πειραματικές μολύνσεις με L. infantum 
• Επίπτωση της μόλυνσης με L. infantum στις λειτουργίες των μακροφάγων: ρόλος των MAP κινασών 
• Χρήση δενδριτικών κυττάρων (DCs) και ο ρόλος τους στην επαγωγή προστατευτικής ανοσίας σε πειραματικές μολύνσεις με L. major