Ιστορικό Αρχείο

Αρχική

Ιστορικό Αρχείο του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ (ΕΙΠ)

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ (ΕΙΠ) στην Αθήνα, ένα ερευνητικό και διαγνωστικό κέντρο με σημαντικό ρόλο στη δημόσια υγεία και τη βιολογική έρευνα, είναι μοναδικό στο είδος του στην Ελλάδα, έχοντας μιαν ιστορία που πλησιάζει τον έναν αιώνα (ίδρυση 1919). Έναν αιώνα που σηματοδοτήθηκε από σημαντικές αλλαγές στην πολιτική σκηνή, την κοινωνική μέριμνα και την επιστήμη στη χώρα μας και διεθνώς, δίνοντας στο ΕΙΠ μια πολυεπίπεδη μοναδική ιστορική διαδρομή.

Μολονότι από την συγκρότησή του έχει ως κύριο άξονα ενδιαφέροντος τη δημόσια υγεία, κινείται παράλληλα σε τομείς έρευνας και τεχνολογίας που καλύπτουν τα πεδία της ανοσολογίας, της μικροβιολογίας και της βιοχημείας, τομείς που με το πέρασμα των χρόνων απαιτούν τη χρήση όλο και πιο σύνθετων και διευρυμένων τεχνολογικών προσεγγίσεων. Η καταγραφή του τρόπου με τον οποίον το ινστιτούτο συγκροτήθηκε, των μεταλλαγών που υπέστη σταδιακά και της ιδιαιτερότητας με την οποία λειτούργησε όλο αυτό το διάστημα, βάσει των πολύτιμων τεκμηρίων που είναι διαθέσιμα, αναδεικνύει την ιστορικότητα του ΕΙΠ και καλύπτει ένα ιστορικό κενό σχετικά με την έρευνα και τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα.

Στο πλαίσιο αυτό, ξεκίνησε το 2009 μια προσπάθεια διάσωσης και αξιοποίησης των ιστορικών αρχείων και τεκμηρίων του Ιδρύματος, με πρωτοβουλία της Δρ Σύλβας Χαραλάμπους, ερευνήτριας του ΕΙΠ από το 1987. Η πρωτοβουλία αυτή υποστηρίχτηκε από τον Πρόεδρο του Ινστιτούτου, καθηγητή κ. Α. Αντωνιάδη και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Σημαντική επίσης υπήρξε η συνεισφορά του καθηγητή κ. Δημήτρη Λουκόπουλου, αντιπροέδρου του Ομίλου των φίλων του ΕΙΠ, στην επιτυχία της χρηματοδότησης, καθώς επίσης και της κ. Πωλέττας Μίμα, γραμματέως του Ομίλου η οποία διέθεσε πολύτιμο αρχειακό υλικό. Το έργο ανατέθηκε στον κ. Ανδρέα Βούρτση Ιστορικό των Επιστημών του Τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με την επίβλεψη της Δρ Χαραλάμπους και περατώθηκε το 2011. Η προσπάθεια αυτή δεν θα ήταν εφικτή χωρίς την πολύτιμη οικονομική αρωγή του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση αλλά καιτη βοήθεια μελών του προσωπικού του ΕΙΠ.

Για την καταγραφή των τεκμηρίων του ΕΙΠ και τη συγκρότηση του ιστορικού του αρχείου ακολουθείται το Γενικό Διεθνές Πρότυπο Αρχειακής Περιγραφής –(General International Standard Archival Description ISAD, Second Edition), Εκδ. Ελληνική Αρχειακή Εταιρεία, Αθήνα: 2002.

Για τη συγκρότηση του Ιστορικού Αρχείου ΕΙΠ υπήρξε ανταλλαγή πληροφοριών με την Υπηρεσία Αρχείου του Ινστιτούτου Παστέρ στο Παρίσι Service des Archives de l’Institut Pasteur.

Βίντεο από τηνπαρουσίαση του Ιστορικού Αρχείου

Κείμενα ιστoρικού αρχείου για την ιστοσελίδα: Ανδρέας Βούρτσης,
Επιμέλεια: Σύλβα Χαραλάμπους
Καταστατικά

Τα καταστατικά του ΕΙΠ

26 Απριλίου 1919
Το πρώτο καταστατικό του ΕΙΠ εγκρίνεται με Βασιλικό Διάταγμα στις 26 Απριλίου του 1919 και καθορίζει ως σκοπούς του ιδρύματος: 1) την παρασκευή ορών και εμβολίων, καθώς και την θεραπεία της λύσσας σύμφωνα με τη μέθοδο του Παστέρ, 2) τη μελέτη και έρευνα και καταπολέμηση των λοιμωδών και μεταδοτικών νόσων και 3) την προαγωγή της γεωργίας και της βιομηχανίας με την έρευνα σε γεωργικά και βιομηχανικά προϊόντα ζυμώσεων, σύμφωνα πάντα με τις «Αρχές του Παστέρ». Προβλέπει επίσης τη σύσταση εργαστηρίων, τις επιστημονικές αποστολές, τη δημοσίευση της ερευνητικής δραστηριότητας, την απονομή βραβείων. Το Διοικητικό Συμβούλιο απαρτίζεται από εννέα μέλη (9), τρία εκ των οποίων οφείλουν να είναι Γάλλοι.
  27 Φεβρουαρίου 1920
Πρώτη τροποποίηση του καταστατικού. Ρυθμίζεται η ετήσια χορηγία του Ελληνικού Κράτους προς το ΕΙΠ, καθώς και επιχορήγηση για την συμπλήρωση των εγκαταστάσεων.
  16 Νοεμβρίου 1923
Νομοθετικό Διάταγμα περί αυξήσεως της παρεχόμενης συνδρομής προς το ΕΙΠ. Προβλέπεται αύξηση της ετήσιας χορηγίας του Ελληνικού Κράτους προς το ΕΙΠ, και εφάπαξ επιχορήγηση για τη συμπλήρωση των εγκαταστάσεων. Το ΕΙΠ με τη σειρά του υποχρεούται να διαθέτει δωρεάν υπηρεσίες και προϊόντα στο Ελληνικό Κράτος.
  28 Ιουνίου 1934
Δεύτερη τροποποίηση του καταστατικού και νέα σύμβαση μεταξύ Ελληνικού Κράτους και Ινστιτούτου Παστέρ.  Το Διοικητικό Συμβούλιο έχει πλέον δέκα μέλη (10) και ανανεώνεται ανά διετία κατά ένα πέμπτο (2 μέλη). Τα έξι μέλη οφείλουν να είναι Έλληνες. Τη μισθοδοσία του γενικού διευθυντή αναλαμβάνει το γαλλικό ινστιτούτο.  Στο άρθρο 8 της συμβάσεως προβλέπεται η αποκλειστική παραγωγή του αντιφυματικού εμβολίου BCG στην Ελλάδα από το ΕΙΠ.
  24 Οκτωβρίου 1975
Υπογράφεται διμερής σύμβαση ανάμεσα στην Ελληνική Κυβέρνηση και στο Γαλλικό Ινστιτούτο Παστέρ η οποία διαρκεί μέχρι το 2009. Το Διοικητικό Συμβούλιο έχει ξανά εννέα μέλη (9) με την αναλογία έξι Έλληνες και τρεις Γάλλοι. Η θητεία του είναι τριετής. Τα οικονομικά έξοδα του ΕΙΠ αναλαμβάνει πλήρως το Ελληνικό Κράτος.
  28 Μαρτίου 2008
Υπογράφεται νέα σύμβαση μεταξύ Ελληνικής Κυβέρνησης, Γαλλικού Ινστιτούτου Παστέρ και Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Οι δραστηριότητες του ΕΙΠ πλέον, διατυπώνονται ως εξής: Δημόσια Υγεία, Βιοϊατρική έρευνα, βασική και εφαρμοσμένη Ιατρική, εμβόλια και λοιπά θεραπευτικά προϊόντα, εκπαίδευση. Καθορίζεται επίσης ο Χάρτης Αξιών του Ινστιτούτου Παστέρ με τις κοινές αξίες που διέπουν όλα τα Ινστιτούτα που φέρουν αυτό το όνομα. Το Διοικητικό Συμβούλιο απαρτίζεται από επτά μέλη (7), οι οποίοι θα πρέπει να είναι όλοι Έλληνες. Η θητεία του Διοικητικού Συμβουλίου αυξάνεται στα πέντε έτη.

 

Διοικ. Συμβούλια

Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΙΠ (1920 – 1923)

Πρόεδρος Ιωάννης Αθανασάκης (1853-1953)

Υφυπουργός Στρατιωτικών, Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού

Αντιπρόεδρος Ιωάννης Κουντουριώτης (1865-1933)

Πρεσβευτής

Γραμματέας Αλέξανδρος Μυλωνάς (1881-1967)

Γενικός Γραμματέας Υπουργού Γεωργίας

Ταμίας Ιωάννης Ηλιάσκος (1863- 1946)

Γενικός Διευθυντής Τράπεζας Αθηνών

Odillon Arnaud ( ; -1947)

Αρχίατρος της Γαλλικής Αποστολής Eydoux

Βλαδίμηρος Μπένσης (1877-1950)

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Charles Picard (1883-1965)

Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα

Δημήτρης Αιγινήτης (1862-1934)

Καθηγητής Πανεπιστημίου, Διευθυντής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών

Γεώργιος Αβέρωφ (1886-1928)

Βουλευτής

 

1923-1926

Πρόεδρος Ιωάννης Αθανασάκης (1853-1953)

Βουλευτής, Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού

Αντιπρόεδρος Ιωάννης Κουντουριώτης (1865-1933 )

Πρεσβευτής

Γραμματέας Αλέξανδρος Μυλωνάς (1881-1967)

Γενικός Γραμματέας Υπουργού Γεωργίας

Ταμίας Ιωάννης Ηλιάσκος (1863- 1946)

Γενικός Διευθυντής Τράπεζας Αθηνών

Βλαδίμηρος Μπένσης (1877-1950)

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Charles Picard (1883-1965)

Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα

Δημήτρης Αιγινήτης (1862-1934)

Καθηγητής Πανεπιστημίου, Διευθυντής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών

Dr Eybert

Μέλος της Γαλλικής Αποστολής στην Ελλάδα

Γεώργιος Αβέρωφ (1886-1928)

Βουλευτής

 

1926-1930

Πρόεδρος Ιωάννης Αθανασάκης (1853-1953)

Βουλευτής, Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού

Αντιπρόεδρος Ιωάννης Κουντουριώτης (1865-1933)

Πρεσβευτής

Γραμματέας Αλέξανδρος Μυλωνάς (1881-1967)

Γενικός Γραμματέας Υπουργού Γεωργίας

Ταμίας Ιωάννης Ηλιάσκος (1863- 1946)

Γενικός Διευθυντής Τράπεζας Αθηνών

Δημήτρης Αιγινήτης (1862-1934)

Καθηγητής Πανεπιστημίου, Διευθυντής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών

Βλαδίμηρος Μπένσης (1877-1950)

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Pierre Roussel

Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα

Emmanuel Roche

Γεώργιος Αβέρωφ (1886-1928)

Βουλευτής

 

1931

Πρόεδρος Ιωάννης Αθανασάκης (1853-1953)

Βουλευτής, Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού

Αντιπρόεδρος Ιωάννης Κουντουριώτης (1865-1933)

Πρεσβευτής

Γραμματέας Αλέξανδρος Μυλωνάς (1881-1967)

Γενικός Γραμματέας Υπουργού Γεωργίας

Ταμίας Ιωάννης Ηλιάσκος (1863- 1946)

Γενικός Διευθυντής Τράπεζας Αθηνών

Δημήτρης Αιγινήτης (1862-1934)

Καθηγητής Πανεπιστημίου, Διευθυντής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών

Βλαδίμηρος Μπένσης (1877-1950)

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Pierre Roussel

Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα

Emmanuel Roche

Norman White

Διευθυντής της Υγειονομικής Σχολής Αθηνών

 

1936

Πρόεδρος Ιωάννης Αθανασάκης (1853-1953)

Βουλευτής, Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού

Αντιπρόεδρος Στυλιανός Σεφεριάδης (1873-1951)

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Ταμίας Ιωάννης Ηλιάσκος (1863-1946)

Γενικός Διευθυντής Τράπεζας Αθηνών

Βλαδίμηρος Μπένσης (1877-1950)

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Αριστοτέλης Κούζης (1872-1961)

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Γεώργιος Φωτεινός (1878-1958)

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Robert Demangel

Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα

De Puybeaudet

Γενικός Διευθυντής της Εταιρείας Αερίου (Cie de Gaz)

Dizengremel

Γενικός Διευθυντής της Ελληνο-Γαλλικής Τράπεζας Υποθηκών

Octave Merlier

Γενικός Γραμματέας του Ινστιτούτου Giffard

 

1950

Πρόεδρος Βλαδίμηρος Μπένσης (1877-1950)

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Κωνσταντίνος Ι. Ηλιάσκος

Γενικός Διευθυντής Εθνικής Τράπεζας

Γεώργιος Φωτεινός

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Αριστοτέλης Κούζης

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Ιωάννης Βαλτής

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Galet de Santerre

Robert Demanger

Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα

Tarazzi
Octave Merlier

Διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών

 

1955

Πρόεδρος Κωνσταντίνος Ι. Ηλιάσκος

Γενικός Διευθυντής Εθνικής Τράπεζας

Αντιπρόεδρος Βασίλειος Βοϊλάς

πρώην Υπουργός Υγιεινής και Κοινωνικής Πρόνοιας

Γραμματέας – Ταμίας Paul Courbin (1922-1994)

Γενικός Γραμματέας της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών

Αναπληρωτής Γραμματέας – Ταμίας Robert Dugue

Αντιπρόσωπος της Air France στην Ελλάδα

Άγγελος Κατακουζηνός

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Γεώργιος Λάπας

Σύμβουλος

George Daux

Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα

Ιωάννης Κυριάκος (1900-1967)

Γενικός Γραμματέας Υπουργείο Υγιεινής και Κοινωνικής Πρόνοιας

Τριαντάφυλλος Τριανταφύλλου

Διεύθυνση Υγιεινής  Υπουργείου Υγιεινής και Κοινωνικής Πρόνοιας

Octave Merlier

Διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών

 

1961

Πρόεδρος Κωνσταντίνος Ι. Ηλιάσκος

Γενικός Διευθυντής Εθνικής Τράπεζας

Αντιπρόεδρος Άγγελος Κατακουζηνός

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Γραμματέας – Ταμίας F. Salviat

Αναπληρωτής Γραμματέας – Ταμίας J. Lecerf

 

Κωνσταντίνος Άλλεξανδρής (1894-1976)

Ναύαρχος

Γεώργιος Λάπας

Σύμβουλος

George Daux

Διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα

Ιωάννης Κυριάκος (1900-1967)

Γενικός Γραμματέας Υπουργείο Υγιεινής και Κοινωνικής Πρόνοιας

Δ. Παπαπαναγιώτου
Octave Merlier

Διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών

Γεν. Διευθυντές

Γενικοί Διευθυντές του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ

XΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΤΙΤΛΟΣ / EIΔΙΚΟΤΗΤΑ
1919-1920 George Abt Ιατρός – Μικροβιολόγος
1920-1931 George Blanc Ιατρός – Μικροβιολόγος
1931-1935 Pierre Lepine Ιατρός – Μικροβιολόγος
1935-1936 Paul Durand Ιατρός – Μικροβιολόγος
1936-1948 Rene Boisseau Ιατρός – Μικροβιολόγος
1948-1949 Ιωάννης Βαλτής (Jean Valtis) Ιατρός – Μικροβιολόγος
1949-1951 Rene Panthier Ιατρός – Μικροβιολόγος
1951-1962 Piere Mercier Ιατρός – Μικροβιολόγος
1962-1975 Jean Bruneau Ιατρός – Μικροβιολόγος
1975-1979 Πέτρος Βασιλειάδης Καθ. Υγιεινής – Επιδημιολογίας
1979-1983 Charles Serie Καθ. Ιατρικής
1984-1986 Παναγιώτης Λιακόπουλος Καθ. Ανοσοβιολογίας
1986-1988 Μιχάλης Παπαμιχαήλ (προσωρινός Διευθυντής) Ιατρός – Ανοσολόγος
1988-1994 Δημήτρης Ραπακούλιας Καθ. Φυσικής
1994 Κωνσταντίνος Μοίρας (πρ. Διευθυντής) Καθ. Ιατρικής-Βιολογικής Χημείας
1995-1996 Ορέστης Τσόλας Καθ. Βιοχημείας
1996-1997 Δημήτρης Λουκόπουλος (πρ. Διευθυντής) Καθ. Παθολογίας
1997-2002 Χρήστος Στουρνάρας Καθ. Βιοχημείας
2002-2005 Ρεβέκκα Μάτσα Ερευνήτρια Νευροεπιστήμων
2005-2010 Αντώνης Αντωνιάδης (πρ. Διευθυντής) Καθ. Ιατρικής – Ιολόγος
2010-2011 Ελευθέριος Μυλωνάκης Καθ. Ιατρικής
2012-2014 Μενέλαος Μανουσάκης Καθ. Ιατρικής
Georges Blanc (1884-1963)

Γεννήθηκε στη Γαλλία το 1884 και σπούδασε Ιατρική και Βιολογία. Το 1914 εργάστηκε στο Ινστιτούτο Παστέρ της Τύνιδας με τον Ch. Nicolle. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στο μέτωπο της Σερβίας. Το 1920 διορίστηκε αρχικά υποδιευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ στην Αθήνα. Μετά την ξαφνική αποχώρηση του GeorgeAbt, έλαβε τη θέση του διευθυντή όπου παρέμεινε έως το 1931. Το 1932 διορίστηκε διευθυντής στο Ινστιτούτο Παστέρ στην Καζαμπλάνκα. Συμμετείχε σε ερευνητικές αποστολές (1922 Κρήτη, 1937 Αφρική, κ.α) καθώς και στη διοργάνωση διεθνών συνεδρίων με αντικείμενο την επιδημιολογία και την παρασιτολογία. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο ΕΙΠ ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την επιδημία του Δάγκειου και την λέπρα. Πέθανε στις 13 Απριλίου του 1963 στο Παρίσι.

Pierre Lépine (1901-1989)

Ιατρός και βιολόγος, γεννήθηκε στη Γαλλία στις 18 Αυγούστου του 1901. Συμμετείχε σε επιστημονική αποστολή στην τροπική ζώνη της Αμερικής (1924-26) όπου ασχολήθηκε με την εφαρμογή συνθηκών υγιεινής και μελέτησε τις επιπτώσεις τους. Το 1928 ανέλαβε επικεφαλής εργαστηρίου στο Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι. Το 1931 διορίστηκε διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ και ταυτόχρονα δίδαξε Βακτηριολογία στην Σχολή Υγιεινής στην Αθήνα. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την έρευνα για το Kala-Azar και τον τύφο. Το 1935 επέστρεψε στη Γαλλία.

Paul Durand (1886-1960)

Γάλλος ιατρός και βιολόγος, γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1886. Το 1923 ανέλαβε επικεφαλής εργαστηρίου στο Ινστιτούτο Παστέρ στη Τύνιδα. Για ένα χρόνο, από το 1935 έως το 1936, ανέλαβε χρέη διευθυντή στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ. Επέστρεψε στην Τύνιδα, όπου συνέχισε τις έρευνές του ως επικεφαλής εργαστηρίου, ενώ το 1949 διορίστηκε διευθυντής του Ινστιτούτου. Πέθανε στη Γαλλία στις 29 Απριλίου 1960.

Ιωάννης Βαλτής (1888-1950)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1888. Υπήρξε υπασπιστής του O. Arnaud κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Αποστολής. Το 1920 μετά από παραίνεση του Arnaud έγινε δεκτός στο εργαστήριο του Calmette, στο Ινστιτούτο Παστέρ, και συμμετείχε στην έρευνα κατά της φυματίωσης. Το 1928 διορίστηκε επικεφαλής εργαστηρίου στο Ινστιτούτο. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στάλθηκε στην Ελλάδα με σκοπό να προασπίσει τη λειτουργία του ΕΙΠ. Μάλιστα, το 1948 ανέλαβε και χρέη διευθυντή του ΕΙΠ, για ένα χρόνο. Εργάστηκε επίσης στο Νοσοκομείο “Σωτηρία”. Πέθανε το 1950.

René Boisseau (1894-1974)
René Panthier (1915-1970)

Γεννήθηκε στη Γαλλία το 1915 και σπούδασε ιατρική. Το 1938 ανέλαβε καθήκοντα στο Νοσοκομείο του Ινστιτούτου Παστέρ στο Παρίσι. Το 1944 διορίστηκε επικεφαλής εργαστηρίου στο Ινστιτούτο. Τον Ιούλιο του 1949 ανέλαβε χρέη διευθυντή του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ στην Αθήνα, σε μια προσπάθεια αναδιοργάνωσης του Ινστιτούτου, μετά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο. Το 1951 αποχώρησε με τιμές από τη θέση αυτή. Επέστρεψε στο Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι και το 1957 διορίστηκε διευθυντής του τομέα Υπηρεσιών. Πέθανε στο Παρίσι το 1970.

Pierre Mercier (1910-1997)

Γεννήθηκε στη Γαλλία το 1910 και σπούδασε ιατρική. Το 1937 έγινε μέλος του Ινστιτούτου Παστέρ στο Παρίσι και το 1944 διορίστηκε επικεφαλής εργαστηρίου στο Ινστιτούτο. Το 1951 διορίζεται διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ στην Αθήνα. Το ερευνητικό του έργο επικεντρώθηκε στην μελέτη των σταφυλοκόκκων. Στην Ελλάδα ασχολήθηκε επίσης με την αντιμετώπιση ασθενειών όπως η πολιομυελίτιδα, η εγκεφαλομυελίτιδα, κ.α. Επέστρεψε στο Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι το 1962, και το 1966 διορίστηκε διευθυντής του Ινστιτούτου.

Jean Bruneau (1904-1979)

 

Πέτρος Βασιλειάδης

Charles Serie

 

Παναγιώτης Λιακόπουλος

Δημήτρης Ραπακούλιας

Ορέστης Τσόλας
Χρήστος Στουρνάρας
Ρεβέκκα Μάτσα
Ελευθέριος Μυλωνάκης
 manous-2012-14 Μενέλαος Μανουσάκης

 

Ψηφιοποιημένα Αρχεία

Τα αρχεία διηνεκούς αξίας του ΕΙΠ καταγράφονται, τεκμηριώνονται, ψηφιοποιούνται και καταχωρούνται σε βάση δεδομένων που έχει κατασκευαστεί για αυτόν τον σκοπό. Μέρος αυτού του υλικού είναι διαθέσιμο στους ενδιαφερόμενους ερευνητές στην ιστοσελίδα www.pasteur.gr/ha/.