Εργαστήριο Μοριακής Παρασιτολογίας

Αρχική

H κύρια ερευνητική δραστηριότητα του εργαστηρίου Μοριακής Παρασιτολογίας εστιάζεται στη μελέτη του παθογόνου πρωτόζωου Leishmaniaκαι της λεϊσμανίασης, ομάδας  μολυσματικών ασθενειών που προκαλεί αυτό το παρασιτικό πρωτόζωο.

Οι δραστηριότητες του εργαστηρίου πρόσφατα παρουσιάστηκαν σε άρθρο με τίτλο ” Leishmiasis in the laboratory” που δημοσιεύτηκε στην έκδοση 127 του περιοδικού Research Media’s global dissemination resource;International innovation.Διαβάστε το άρθρο.

Η  λεϊσμανίαση, δερματική, βλεγονοδερματική και σπλαχνική, εμφανίζει ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων η σοβαρότητα των οποίων ποικίλλει. Προκαλείται από διάφορα είδη του παράσιτου Leishmania που μεταδίδονται στον θηλαστικό ξενιστή με τσίμπημα σκνίπας του γένους Phlebotomus ή Lutzomyia. Μερικές μορφές της ασθένειας, όπως η σπλαχνική λεϊσμανίαση (kala-azar) είναι  θανατηφόρες αν δεν χορηγηθεί έγκαιρα θεραπευτική αγωγή. Η Λεισμανίαση, θεωρείται ασθένεια εξέχουσας σπουδαιότητας για τη Δημόσια Υγεία, με 2 εκατομμύρια νέα κρούσματα το χρόνο, και μεγάλη κοινωνικο-οικονομική σημασία (WHO site).

Στη χώρα μας αναφέρονται περίπου 50 περιστατικά σπλαχνικής λεϊσμανίασης το χρόνο. Η μόλυνση του σκύλου, δεξαμενή του παράσιτου φτάνει το 34% (οροθετικότητα) στις ενδημικές περιοχές όπως η Αττική. Όμως οι αριθμοί αυτοί πιθανότατα δεν απεικονίζουν την πραγματικότητα αφού η καταγραφή των περιστατικών  παρ’ όλο που είναι υποχρεωτική  δεν είναι συστηματική.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, για τον έλεγχο του συνεχώς αυξανόμενου αριθμού των κρουσμάτων, θεωρεί επιτακτική ανάγκη την ανάπτυξη νέων μη τοξικών φαρμάκων και την παρασκευή εμβολίου. Επίσης, η ανάπτυξη αξιόπιστων και ευαίσθητων διαγνωστικών εργαλείων/μεθόδων για την ανίχνευση του παράσιτου στα πρώτα στάδια της μόλυνσης θεωρείται εξέχουσας σημασίας.

Με απώτερο στόχο να συμβάλλουμε στα παραπάνω οι ερευνητικοί άξονες του εργαστηρίου εστιάζονται τόσο στη μελέτη της κυτταρικής/μοριακής βιολογίας του παθογόνου μικροοργανισμού όσο και στην κατανόηση των κυτταρικών και μοριακών μηχανισμών που εμπλέκονται στην παθογένεια (αλληλεπίδραση του παρασίτου με τα κύτταρα ξενιστές). Ειδικότερα, οι ερευνητικές δραστηριότητες του εργαστηρίου επικεντρώνονται:

  1. Στον καθορισμό παραγόντων του παθογόνου που παίζουν σημαντικό ρόλο στον κυτταρικό κύκλο  και/ή στον κύκλο ζωής του και εμπλέκονται στη μολυσματικότητα/παθογένεια.
  2. Στη μελέτη μορίων όπως τη κινάση της συνθετάσης του γλυκογόνου (GSK-3) που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχους-φαρμάκων στις τρυπανοσωματίδες και την ανάδειξη νέων μορίων (π.χ. παράγωγα φυσικών προϊόντων) με αντι-παρασιτική δράση.
  3. Στην ανάπτυξη μοριακών τεχνικών ανίχνευσης και τυποποίησης των ειδών Leishmania και  μελέτη της πληθυσμιακής δομής στελεχών που απομονώνται στην Νοτιοανατολική Ευρώπη
Ερευνητικά προγράμματα

Αριστερά: πράσινο= LdRan ; κόκκινο= DNA /Δεξιά: αντίθεση φάσης

 1. Kαθορισμός παραγόντων του παθογόνου που παίζουν σημαντικό ρόλο στον κυτταρικό κύκλο  και/ή στον κύκλο ζωής του και εμπλέκονται στη μολυσματικότητα/παθογένεια  Μελετάμε μόρια που παίζουν σημαντικό ρόλο στον κύκλο ζωής του παρασίτου όπως η συνδετική ιστόνη H1 (LeishH1) και η λεΐσμανιακή Ran πρωτεΐνη της υπεροικογένειας Ras. Για τον σκοπό αυτό κατασκευάζονται «ανασυνδυασμένα» παράσιτα σε διάφορα είδη Leishmaniaτα οποία είτε υπερεκφράζουν την υπό μελέτη πρωτεΐνη είτε έχουν διαγεγραμμένο το ενδογενές γονίδιο, με ομόλογο ανασυνδυασμό. Τα «ανασυνδυασμένα» παράσιτα χρησιμοποιούνται σεinvitro και invivo πειραματικά μοντέλα μόλυνσης, για να καθοριστεί ο ρόλος που διαδραματίζουν οι υπό μελέτη πρωτεΐνες στη μολυσματικότητα των παρασίτων. Με την προσέγγιση αυτή δείξαμε ότι υπερέκφραση της λεΐσμανιακής ιστόνης Η1 σε παράσιτα  L.donovaniμειώνει σημαντικά την μολυσματικότητα των παρασίτων invitro(μόλυνσημακροφάγων) ενώ τα παράσιτα που υπερεκφράζουν την ιστόνη H1 είναι μη μολυσματικά invivo. Επίσης, ο κυτταρικός κύκλος των παρασί των επηρεάζεται από την υπερέκφραση του μορίου με αποτέλεσμα να καθυστερούν να μπουν και να ολοκληρώσουν την S φάση. Επιπλέον καθυστερούν να ολοκληρώσουν τη διαφοροποίησή τους στην αμαστιγωτή μορφή, με αποτέλεσμα να σκοτώνονται από τα μακροφάγα (Smirlis et al. 2006). Για περαιτέρω μελέτη των αλλαγών που συμβαίνουν στα παράσuιτα με υπερέκφραση της LeishH1 συγκρίνουμε το πρωτέομα «ανασυνδυασμένων» παρασίτων ελέγχου με αυτό των «ανασυνδυασμένων» παρασίτων που υπερεκφράζουν την LeishH1 με ηλεκτροφόρηση 2 διαστάσεων ακολουθούμενη από φασματοσκοπία μάζας. Έτσι θα προσδιορίσουμε ποιά μόρια ελέχονται μεταφραστικά και/ή μετα-μεταγραφικά από την υπερέκφραση της LeishH1.

Leishmania Rosete/ Αριστερά: πράσινο= LdRan ; κόκκινο= DNA Δεξιά: αντίθεση φάσης

Ο μηχανισμός ρύθμισης της έκφρασης των ιστονών αποτελεί επίσης αντικείμενο μελέτης του εργαστηρίου. Τα επίπεδα των ιστονών στα μετάζωα ρυθμίζονται σύμφωνα με τον κυτταρικό κύκλο (Abranades et al. 2009).

Κύριο ρυθμιστικό ρόλο σε αυτό τον μηχανισμό έχει η πρωτεΐνη SLBP (stem-loop binding protein) η οποία αλληλεπιδρά με μια δομή “stem-loop” στο mRNA των μεταγράφων των ιστονών. Ο μηχανισμός ρύθμισης των ιστονών της Leishmania φαίνεται να έχει κοινά χαρακτηριστικά με αυτό των μεταζώων. Έχουμε χαρακτηρίσει μια αντίστοιχη δομή “stem-loop” στα μετάγραφα των λεϊσμανιακών ιστονών που φαίνεται να εμπλέκεται στη ρύθμιση των επιπέδων τους. Η πρωτεΐνη Ran της υπεροικογένειας Ras, είναι μια GTPάση που στα ανώτερα θηλαστικά συμμετέχει σε διαδικασίες όπως τη μεταφορά πρωτεΐνών από τον κυτταρόπλασμα στον πυρήνα και αντίστροφα, στη δημιουργία της πυρηνικής μεμβράνης και της μιτωτικής ατράκτου και ελέγχει την S φάση και το μιτωτικό σημείο ελέγχου του κυτταρικού κύκλου. Το σημαντικότερο εύρημα της μελέτης που αφορούσε στο χαρακτηρισμό της λεΐσμανιακής Ran ήταν  η αλληλεπίδρασή της με την  LeishH1 και ο συνεντοπισμός τους στο πυρηνικό χείλος (Smirlis et al. 2009).

2. Μελέτη μορίων όπως τη κινάση της συνθετάσης του γλυκογόνου (GSK-3) που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχους-φαρμάκων στις τρυπανοσωματίδες και την ανάδειξη νέων μορίων (π.χ. παράγωγα φυσικών προϊόντων) με αντι-παρασιτική δράση.

 Ειδικότερα, μελετάμε την αντιλεϊσμανιακή δράση αναλόγων της ιντιρουμπίνης που στοχεύουν και αναστέλλουν τις κυκλινο-εξαρτώμενες κινάσες των θηλαστικών (CDKs) και την κινάση της συνθετάσης του γλυκογόνου (GSK-3). Βρέθηκε ότι η υποκατεστημένη ιντιρουμπίνη 5-Me-6-BIO είναι ισχυρός αναστολέας της παρασιτικής GSK

Πιστεύεται ότι η GSK-3 θα μπορούσε να αποτελέσει υποψήφιο μόριο στόχος-φαρμάκων στις τρυπανοσωματίδες (Leishmaniaκαι Trypanosoma). Λαμβάνοντας υπ’ όψη το ρόλο της GSK-3 στη χλαμυδομονάδα διερευνάται αν και η  GSK-3 των τρυπανοσωματίδων εμπλέκεται στη μορφογένεση του μαστιγίου που παίζει σημαντικό ρόλο στο κυτταρικό κύκλο και την κυτταρική διαίρεση.

Η μελέτη θα γίνει στο τρυπανόσωμα T. bruceiκαι στη L. donovani. Στο T. brucei η μερική αποσιώπηση του γονιδίου της θα γίνει  μέσω RNAi ενώ στη Leishmania που δεν είναι επιδεκτική στην τεχνολογία μερικής αποσιώπησης γονιδίων μέσω RNAi θα χρησιμοποιηθούν αναστολείς, όπως η 5-Me-6-BIO,  για την μερική λειτουργική αναστολή της δράσης της (Χingi et al. 2009). Επίσης, χρησιμοποιώντας  πρωτεομικές προσεγγίσεις θα γίνει προσπάθεια να καταδειχθεί ο ακριβής ρόλος του ενζύμου στην φυσιολογία και ανάπτυξη των τρυπανοσωματιδών (Leishmania, Trypanosoma), αλλά και να προσδιοριστούν τα καθοδικά μόρια-στόχοι της δράσης του.

Η μελέτη  της αντιλεϊσμανιακή δράσης της 10-δεακέτυλο-μπακατίνης ΙΙΙ, πρόδρομο μόριο της ταξόλης, αποτέλεσε  επίσης αντικείμενο μελέτης στο εργαστήριο Georgopoulou et al. 2007). Η αντιλεϊσμανιακή δράση των διαφόρων ουσιών καθορίζεται invitro έναντι και των δύο μορφών Leishmania (της προμαστιγωτής και της ενδοκυτταρικής αμαστιγωτής). Η μελέτη της ευαισθησίας κλινικών στελεχών στα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία είναι επίσης αντικείμενο μελέτης στο εργαστήριο.  

3. Ανάπτυξη μοριακών τεχνικών ανίχνευσης και τυποποίησης των ειδών Leishmania και μελέτη της πληθυσμιακής δομής στελεχών που απομονώνται στην Νοτιοανατολική Ευρώπη

Οι μελέτες που ασχολούνται με την επιδημιολογία της λεϊσμανίασης στην χώρα μας είναι περιορισμένες. Τα περιστατικά δερματικής λεϊσμανίασης που αναφέρονται οφείλονται και στις μέρες μας στο είδοςL. tropica, ενώ για την σπλαχνική λεϊσμανίαση υπεύθυνο είναι το είδος L. infantum.

Εκτός του κυρίαρχου στην Ευρώπη υποείδους ΜΟΝ-1 η τυποποίηση μιας ομάδας στελεχών, που απομονώθηκαν από ανθρώπους και σκύλους στην Αθήνα και την Κρήτη, με ισοενζυμική πολυεστιακή ηλεκτροφόρηση (ΜLEE, Multilocus Enzyme Electrophoresis) ανίχνευσε σε μεγάλο ποσοστό (29.3 %) το υποείδος ΜΟΝ-98, το μεγαλύτερο  που έχει αναφερθεί διεθνώς (Haralambous et al. 2007).

Για την τυποποίηση και πληθυσμιακή μελέτη των στελεχών χρησιμοποιούνται μοριακές τεχνικές  υψηλής διακριτικής ικανότητας Ειδικότερα  αναπτύξαμε μία μέθοδο τυποποίησης που βασίζεται στην ενίσχυση του γονιδίου Κ26 (Haralambous et al. 2007). Η μέθοδος είναι ειδική για τα είδη L. infantumκαι L. donovani τα οποία και διαχωρίζει βάση του μεγέθους/αλληλουχίας αυτού το γονιδίου.

Για τη μελέτη της  πληθυσμιακής δομής των στελεχών χρησιμοποιούμε την πολυεστιακή τυποποίηση με τη χρήση μικροδορυφορικών αλληλουχιών (MLMT). Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιείται μια ομάδα δεικτών (14 μικροδορυφορικές αλληλουχίες) που είναι πολυμορφικοί στα στελέχη ΜΟΝ-1 (Antoniou et al. 2008 & 2009; Alam et al. 2009; Kuhls et al. 2009).

Μέλη

Ερευνητές:

Δέσποινα Σμυρλή, Ερευνήτρια Γ’, penny@pasteur.gr

Τηλ. 210 6478841

Υποψήφιοι Διδάκτορες:

Αλέξανδρος Αλεξανδράτος,  alexandratos@pasteur.gr

Σταυρούλα Γκουζέλου, evi.gouzelou@pasteur.gr

Αντωνία Ευσταθίου, toniaef@pasteur.gr

Χρηματοδοτήσεις

Χρηματοδοτήσεις

(2010- 2015)

  • Διμερής Ε&Τ Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας (ΕΠΑΝ 2): Τίτλος έργου: (Επαν-) εμφάνιση και διασπορά του παρασίτου L.donovani s.l. στην Ευρώπη: μοριακή τυποποίηση, πληθυσμιακή γενετική ανάλυση και εκτίμηση κινδύνου, 2010-2012 (Συντονιστές.:Κ. Σωτηριάδου και Ozensoy Toz S., Ege, University). 10,000 €
  •  ΚΕ.Σ.Υ. 2009-2011: Διαφοροποίηση και γονιδιακή ροή μεταξύ στελεχών του συμπλέγματος Leishmania donovani στην Ανατολική Μεσόγειο (Συντονιστής: Κ. Σωτηριάδου)
  • International Research Staff Exchange Scheme Call: FP7-PEOPLE-2010-IRSES:  Exploring the Chemical Biodiversity with Innovative Approaches to Fight Chagas Disease and Leishmaniasis. 2011-2015 (Συντονιστής: Α.-Λ. Σκαλτσούνης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Επιστημ. Υπευθ. ΕΙΠ. Κ.Σωτηριάδου). 48,300 €
  • ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: Τίτλος έργου: Διερεύνηση νέων δεικτών για τη διάγνωση της αντίστασης στα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο. Εναλλακτική θεραπευτική προσέγγιση με την ανάπτυξη νέων αντιαιμοπεταλιακών παραγόντων. 2012-2015 (Συντονιστής: A. Τσελέπης, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Επιστημ. Υπευθ. ΕΙΠ. Κ. Σωτηριάδου). 150,000 €
  • Ίδρυμα Παιδείας και Ευρωπαϊκού Πολιτισμού:Τίτλος έργου: Aναστολή του παρασίτου Leishmania donovani με αναλογα ιντιρουμπινων. 2011-212 (Επιστ. Υπεύθ.: Δ. Σμυρλή). 3,000 €

(2000- 2010)

  • EUKeyaction 2 QLRT-2000-01810: Leishmaniagenotyping.
  •  ΠΕΝΕΔ 2001. Ανάπτυξη ανοσοχημικών μεθόδων απομόνωσης- καθαρισμού και προσδιορισμού ταξοειδών από φυσικές πηγές, μείγματα αντιδράσεων και ορούς ασθενών (Eπιστημ. Υπευθ.  Β. Τσίκαρης, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων)
  • ΕΠΑΝ 2003-2006: Mία νέα αντιαιμοπεταλιακή θεραπευτική προσέγγιση γιά τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα: Συνδυασμός πεπτιδικών αναστολέων της σηματοδότησης διαμέσου της αιμοπεταλιακής ιντεγκρίνης αIIb3 για ρινική και ενδοφλέβια χορήγηση (Eπιστημ. Υπευθ.  Α. Τσελέπης, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων)
  • FP6-INCO-MED 2004:Monitoring risk factors of spreading of leishmaniasis around the Mediterranean basinΠΑΒΕΤ 2005: Ανάδοχος GalenicaAE. Τίτλος Έργου: Ανάπτυξη ισχυρών αντιαιμοπεταλιακών και αντιθρομβωτικών υβριδικών πεπτιδίων με βάση τις αλληλουχίες -ESRAD- και (S,S)-CDC-. Διερεύνηση της κατάλληλης φαρμακοτεχνικής μορφής για χορήγηση in vivo.
  • ΠΑΒΕΤ 2005: Ανάδοχος MediconAE. Τίτλος Έργου: Eφαρμογή των μοριακών ταινιών (molecular strips) στην ανάπτυξη γρήγορων, υψηλής ευαισθησίας και εξειδίκευσης διαγνωστικών τεστ.

Δημοσιεύσεις

2012

Gouzelou E, Haralambous C, Amro A, Mentis A, Pratlong F, Dedet JP, Votypka J, Volf P, Ozensoy Toz S, Kuhls K, Schönian G, Soteriadou K. (2012). Multilocus Microsatellite Typing (MLMT) of Strains from Turkey and Cyprus Reveals a Novel Monophyletic L. donovani Sensu Lato Group. PLoS Negl Trop Dis. 6(2):e1507.

Soares MB, Silva CV, Bastos TM, Guimarães ET, Figueira CP, Smirlis D, Azevedo WF Jr. (2012). Anti-Trypanosoma cruzi activity of nicotinamide. Acta Trop. 122(2):224-9

2011

Smirlis D, Soteriadou K. (2011). Trypanosomatid apoptosis: ‘Apoptosis’ without the canonical regulators. Virulence.  2(3):253-6

2005-2010

Smirlis D, Duszenko M, Ruiz AJ, Scoulica E, Bastien P, Fasel N, Soteriadou K. (2010). Targeting essential pathways in trypanosomatids gives insights into protozoan mechanisms of cell death. Parasit Vectors. 17;3:107.

Boleti H, Smirlis D, Dalagiorgou G, Meurs EF, Christoforidis S, Mavromara P. (2010). ER targeting and retention of the HCV NS4B protein relies on the concerted action of multiple structural features including its transmembrane domains. Mol Membr Biol. 27(1):50-74.

Mazeris A, Soteriadou K, Dedet JP, Haralambous C, Tsatsaris A, Moschandreas J, Messaritakis I, Christodoulou V, Papadopoulos B, Ivovic V, Pratlong F, Loucaides F, Antoniou M (2010). Leishmaniases and the Cyprus paradox. Am J Trop Med Hyg. 82, 441-448.

D. Smirlis., H. Boleti,  M. Gaitanou, M.  Soto, K. Soteriadou K (2009). Leishmania donovani  RAN-GTPase interacts at the nuclear rim with     linker histone H1. Biochem J.424(3):367-74

D.R. Abanades, L. Ramírez, S. Iborra, K. Soteriadou, V.M. González, P. Bonay, C. Alonso, M. Soto (2009). Key role of the 3′ untranslated region in the cell cycle regulated expression of the Leishmania infantum histone H2A genes: minor synergistic effect of the 5′ untranslated region. BMC Mol Biol. 10, 48.

E. Xingi, D. Smirlis, V. Myrianthopoulos, P. Magiatis, K. Grant, L. Meijer, E. Mikros, AL Skaltsounis, Ketty Soteriadou (2009). 5-Me-6-BIO targeting the leishmanial GSK-3 short form affects cell-cycle progression and induces apoptosis-like death: exploitation of GSK-3 for treating leishmaniasis. Int. J. Paras. 39(12):1289-303

M.Z. Alam, C. Haralambous, K. Kuhls, E. Gouzelou, D. Sgouras, K. Soteriadou, L. Schnur, F. Pratlong, G. Schönian (2009). The paraphyletic composition of Leishmania donovani zymodeme MON-37 revealed by multilocus microsatellite typing. Microbes Infect. 11, 707-715.

Μ. Antoniou, C. Haralambous, A. Mazeris, F. Pratlong, J.P Dedet, K. Soteriadou (2009). Leishmaniadonovanileishmaniasis in Cyprus.  LancetInfectDis. 9, 76-77

L. Gradoni,K. Soteriadou, H. Louizir, A. Dakkak, S. Ozensoy, C. Jaffe, J.-P. Dedet, L. Campino, C. Canavate, J-C Dujardin (2008). Drug regimens for visceral leishmaniasis in Mediterranean countries.Trop Med Int Health13, 1272-1276. Epub 2008 Aug 24.

K. Kuhls, C. Chicharro, C. Cañavate, S. Cortes, L. Campino, C. Haralambous,  K. Soteriadou, F. Pratlong, J.P. Dedet, I. Mauricio, M. Miles, M. Schaar, S. Ochsenreither, O.A. Radtke, G. Schönian. (2008). Differentiation and Gene Flow among European Populations of Leishmania infantum MON-1. PLoS Negl Trop Dis. 2(7):e261.

J.C.  Dujardin, L. Campino, C. Cañavate, J.P. Dedet,  L . Gradoni, K. Soteriadou, A. Mazeris, Y. Ozbel, M. Boelaert (2008). Spread of vector-borne diseases and neglect of Leishmaniasis, Europe. Emerg Infect Dis. 7, 1013-1018

Μ. Antoniou, C. Haralambous, A. Mazeris, F. Pratlong, J.P Dedet, K. Soteriadou (2008). Leishmania donovani leishmaniasis in Cyprus.Lancet Infect Dis. 8(1), 6-7

I. Papageorgiou, H.P. De Koning, K. Soteriadou and G. Diallinas (2007). Kinetic and mutational analysis of the Trypanosoma brucei NBT1 nucleobase transporter expressed in Saccharomyces cerevisiae reveals structural similarities between ENT and MFS transporters. Int. J. Parasitol.38(6):641-53

C. Haralambous, M. Antoniou, F. Pratlong, J.P. Dedet and K. Soteriadou (2007). Development of a molecular assay specific for the Leishmania donovani complex that discriminates L. donovani/L. infantum zymodemes: a useful tool for typing MON-1. Diagn Microbiol Infect Dis.60(1):33-42

J. Lekakis, S. Bisti, E. Tsougos, A. Papathanassiou, N. Dagres, I. Ikonomidis, K. Soteriadou, A.D. Tselepis, J. Goudevenos and D.T. Kremastinos  (2007).Platelet glycoprotein IIb HPA-3 polymorphism and acute coronary syndromes. Int J Cardiol. 127(1):46-50

K. Georgopoulou, D. Smirlis, S. Bisti, E. Xingi, L. Skaltsounis and K. Soteriadou (2007). In vitro activity of 10-deacetylbaccatin III against Leishmania donovani promastigotes and intracellular amastigotes. Planta Med 73, 1081-1088.

C. Haralambous, A. Dakkak, F. Pratlong, J.P. Dedet and K. Soteriadou (2007). First detection and genetic typing of Leishmania infantum MON-24 in a dog from the Moroccan Mediterranean coast: genetic diversity of MON-24. Acta Trop103(1), 69-79.

J. Lukes, IL. Mauricio, G. Schonian, J.C. Dujardin, K. Soteriadou, J.P. Dedet, K. Kuhls, K.W. Tintaya, M. Jirku, E. Chocholova, C. Haralambous, F. Pratlong, M. Obornik, A. Horak, F.J. Ayala, and M.A. Miles (2007). Evolutionary and geographical history of the Leishmania donovani complex with a revision of current taxonomy. Proc Natl Acad Sci U S A 104(22), 9375-9380.

D. Smirlis, S. Bisti, E. Xingi, G. Konidou, M. Thiakaki and K. Soteriadou (2006). Leishmania histone H1 up-regulation delays parasite cell-cycle progression, parasite differentiation and reduces Leishmania infectivity in vivoMol. Microbiol. 60(6), 1457-1473

S. Bisti, G. Konidou, J. Boelaert, M. Lebastard and K. Soteriadou (2006). Effective parasite killing in iron loaded BALB/c mice inoculated in the ear dermis with high and low doses of Leishmania major is associated with an increase in oxidative burst: absence of dermal lesions in the model that is closer to natural settings. Microbes and Infection8, 1464-1472

S. Bisti and K. Soteriadou (2006).. Protective Immunity and Resistance to Re-infection in iron-loaded BALB/c mice inoculated with a low number of Leishmania major metacyclic promastigotes is associated with NF-κB activation. Microbes and Infection8, 1473-1482

M. Thiakaki, Β. Kolli, K-P Chang and K. Soteriadou (2006).  Down-regulation of gp63 level in Leishmania amazonensis promastigotes reduces their infectivity to BALB/c mice. Microbes and Infection 8, 1455-1463

2000-2005

I. Papageorgiou, L. Yakob, M. Al Salabi, G. Diallinas, K. Soteriadou and H. de Koning. (2005). Identification of the first pyrimidine nucleobase transporter in Leishmania: similarities with the Trypanosoma brucei U1 transporter and antileishmanial activity of uracil analogues. Parasitology 130, 275-283

M. Thiakaki,  I. Rohousova,  V. Volfova,  P. Volf,  K-P Chang and K. Soteriadou (2005). Sand fly specificity of saliva-mediated protective immunity in Leishmania amazonensis-BALB/c mouse model. Microbes and Infection7, 760-766

 JV Mitsios, Tambaki AP, Abatzis M, Biris N, Sakarellos-Daitsiotis M, Sakarellos C, Soteriadou K, Goudevenos J, Elisaf M, Tsoukatos D, Tsikaris V, Tselepis AD (2004). Effect of synthetic peptides corresponding to residues 313-332 of the alphaIIb subunit on platelet activation and fibrinogen binding to alphaIIbbeta3. Eur J Biochem.  271, 855-62

N. Biris, M. Abatzis,  J. Mitsios, M. Sakarellos-Daitsiotis, C. Sakarellos, D. Tsoukatos, A. Tselepis, L. Michalis, D. Sideris, G. Konidou, K. Soteriadou and V. Tsikaris (2003) Mapping of the fibrinogen binding domains on αIIb subunit: A study performed on the activated form of platelet αIIbβ3.Eur.J.Biochem. 270,3760 –3767

F. Papageorgiou and K. Soteriadou (2002). Expression of a novel Leishmania gene encoding for an  histone H1-like protein in  L. major modulates Leishmania infectivity in vitro. Infect. Immun. 70, 6976-6986

J. Boelaert, R. Appelberg, M. Gomes, E. Blasi, R. Mazzolla, J. Grosset, N. Lounis, K. Soteriadou, M. Thiakaki, D. Taramelli, C. Tognazioli (2001). Experimental results on chloroquine and AIDS-opportunists. JAIDS Hum. Retroviruses. 26,300-301

S. Bisti,  G. Konidou,  F. Papageorgiou, G. Milon, J. BoelartandK. Soteriadou (2000). The outcome of  Leishmania  major experimental infection  in BALB/C mice can be modulated by endogenously delivered iron. Eur. J. Immunol. 30, 3732-3740

1990-1999

M-C.  Petit, P. Orlewski, V. Tsikaris, M. Sakarellos-Daitsiotis, C. Sakarellos, A. Tzinia,  G. Konidou,K. Soteriadou, M. Marraud and M. T. Cung (1998). Solution structure of the fibronectin-like Leishmania gp63 SRYD-containing sequence in the free and antibody-bound state. Transferred NOE and molecular dynamics studies. Eur. J. Biochem.253, 184-193

K. Soteriadou, A. Tzinia, E. Panou-Pomonis, V. Tsikaris, M. Sakarellos-Daitsiotis, C Sakarellos G. Papoulou and R. Matsas (1996). Antigenicity and conformational analysis of the zinc-binding sites of two Zn++-metalloproteases: Leishmania gp63 and mammalian endopeptidase E-24.11 . Biochem. J. 313, 455-466

K. P. Soteriadou, P. Papavassiliou, C. Voyiatzaki  and J. Boelaert  (1995). Effect of iron chelation on the in vitro growth of Leishmania promastigotes. J. Antimicrob. Chem. 35, 23-29

K. P. Soteriadou, A. K.Τzinia, A. Mamalaki, M. Phelouzat, F. Lawrence and M. Robert-Gero (1994). Expression of the major surface glycoprotein of Leishmania, gp63, in wild-type and sinefungin-resistant promastigotes. Eur. J. Biochem. 223, 61-68.

C. S. Voyiatzaki and K. P. Soteriadou(1992). Identification and isolation of Leishmania Transferrin Receptor. J. Biol. Chem. 267, 9112-9117.

K. P. Soteriadou, M.S. Remoundos, M.C. Katsikas, A.K. Tzinia, V. Tsikaris, C. Sakarellos and S. Tzartos (1992). The Ser-Arg-Tyr-Asp Region of the Major Surface Glycoprotein of Leishmania Antigenically Mimics the Arg-Gly-Asp-Ser Cell Attachment Region of Fibronectin. J. Biol. Chem. 267, 13980-13985.

A. K. Tzinia and K. P. Soteriadou(1991). Substrate-dependent pH optima of gp63 purified from seven strains of Leishmania promastigotes. Mol. Bioch. Parasitol. 47, 83-90.

C. S. Voyiatzaki and K. P. Soteriadou (1990). Evidence of transferrin binding sites on Leishmania promastigotes. J. Biol. Chem. 265, 22380-22385.