Εθνικό Εργαστήριο Αναφοράς Λεισμανιάσεων

Υπεύθυνος: Δρ Eλένη Ντότσικα, Κτηνίατρος-Ερευνητής Γ.
Email: e.dotsika@mail.pasteur.gr

Αρχική

Το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Λεϊσμανιάσεων λειτουργεί από το 1986 στο Ε.Ι.Π. με απόφαση του Υπουργείου Υγείας (Αρ. Πρ. 157/ 1986). Σκοπός του Κέντρου είναι η μελέτη της σπλαγχνικής λεϊσμανίασης ή Κala-Azar που είναι ενδημική ζωονόσος και οφείλεται στο παράσιτο Leishmania infantum. Η νόσος μεταδίδεται κατά το γεύμα αίματος, τσίμπημα, μολυσμένης σκνίπας (έντομα του γένους Phlebotomus) που είναι ο ενδιάμεσος ξενιστής, από ζώο – δεξαμενή του παρασίτου που είναι είδη της οικογένειας των κυνιδών όπως σκύλος, τσακάλι, λύκος και τα τρωκτικά. Στις κατοικημένες περιοχές την κυριότερη δεξαμενή του παρασίτου αποτελεί ο σκύλος.

Δραστηριότητες και μεθοδολογία

Οι τρέχουσες δραστηριότητες και η μεθοδολογία που εφαρμόζεται στο Κέντρο Αναφοράς περιλαμβάνουν:

  • Ορολογικό έλεγχο ασθενών και σκύλων υπόπτων για λεϊσμανίαση
  • Ανίχνευση του παρασίτου στο αίμα ή στο υλικό βιοψίας με PCR και ταξινόμηση των ειδών και υπο-ειδών με PCR-SSCP
  • Aπομόνωση στελεχών από βιολογικά δείγματα ανθρώπων και ζώων σε πειραματόζωα εκλογής (Hamsters)
  • Καταγραφή των περιστατικών, εκπόνηση επιδημιολογικών μελετών και ενημέρωση των υγειονομικών υπηρεσιών και του Μεσογειακού Κέντρου Καταπολέμησης Ζωονόσων (ΜΖCC/WHO)
  • Μαζική παραγωγή και διαθέση αντιδραστηρίων για τη διάγνωση του παρασίτου είτε με έμμεσο ανοσοφθορισμό – IFAT (προμαστιγωτικές μορφές από in vitro μονοφασικές καλλιέργειες) ή με ανοσοενζυμική μέθοδο – ELISA (διαλυτό αντιγόνο προμαστιγοτικών μορφών του παρασίτου). Τα αντιγόνα αυτά χορηγούνται στο Διαγνωστικό Τμήμα του ΕΙΠ και στα Κέντρα Ελέγχου της Νόσου όπως Περιφερικά Κτηνιατρικά Εργαστήρια του Υπουργείου Γεωργίας

Αναπτύσσει και εφαρμόζει νέα τεχνολογία στα πλαίσια διεπιστημονικής συνεργασίας με καταξιωμένα Κέντρα Αναφοράς της νόσου του εξωτερικού. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην αξιοποίηση νέων δεικτών/μορίων για την βελτιστοποίηση των διαγνωστικών δοκιμασιών σε ανθρώπους και ζώα ξενιστές και στη γονοτυπική ταξινόμηση των ειδών και υποειδών (PCR-RFLP, PCR-SSCP, DNA chips)

Δημοσιεύσεις

Δημοσιεύσεις

1. Sideris V., Karagouni E., Papadopoulou G., Garifallou A. & Dotsika E. Canine visceral leishmaniasis in the great Athens Area, Greece. Parasite, 1996, 3 ,125-130.

2. Spiliotis T., A. Tsirogianni, P. Pipis, C. Pantelidaki, E. Dotsika, D. Vlachopoulos, M. Anagnostopoulou, M. Fameli, A. Tassidou, D. Anagnostou, O. Paniara, I. Economidou, and G. Saroglou (1997). A case of autoimmune inflammatory connective tissue disease and leishmaniasis. Hell Rheumatol, 8(4), 283-289.

3. Papadopoulou G., E. Karagouni and E. Dotsika (1998). ISCOMs vaccine against experimental leishmaniasis.Vaccine 16, No 9/10 pp. 885-892.

4. Sideris, V., G. Papadopoulou, E. Dotsika and E. Karagouni. (1999). Asymptomatic canine leishmaniasis in the greater Athens area, Greece. European J. of Epidemiology 15, 271-276.

5. Α. Bisti, G. Konidou, F. Papageorgiou, G. Milon, J. Boelart and K. Soteriadou (2000). Iron modulation of experimental leishmaniasis. J. Clin. Virol. 16, 83

6. S. Bisti, G. Konidou, F. Papageorgiou, G. Milon, J. Boelart and K. Soteriadou (2000). The outcome of Leishmania major experimental infection in BALB/C mice can be modulated by endogenously delivered iron. Eur. J. Immunol. 30,3732-3740

7. J. Boelaert, R. Appelberg, M. Gomes, E. Blasi, R. Mazzolla, J. Grosset, N. Lounis, K. Soteriadou, M. Thiakaki, D. Taramelli, C. Tognazioli (2001). Experimental results on chloroquine and AIDS-opportunists. JAIDS Hum. Retroviruses. 26,300-301

8. F. Papageorgiou and K. Soteriadou (2002). Expression of a novel Leishmania gene encoding for an histone H1-like protein in L.major modulates Leishmania infectivity in vitro. Infect. Immun. (In press)

Mέλη

Mέλη

Υπεύθυνος Κέντρου αναφοράς
Ντότσικα Ε. PhD, Κτηνίατρος e.dotsika@mail.pasteur.gr

Ερευνητές
Καραγκούνη Ε. PhD, Βιολόγος ekaragouni@mail.pasteur.gr
Μεντής Α. PhD, Ιατρός-Βιοπαθολόγος mentis@mail.pasteur.gr
Σωτηριάδου Κ. PhD, Βιοχημικός ksoteriadou@mail.pasteur.gr

Ειδικοί τεχνικοί επιστήμονες
Παπαϊωάννου Σ., Βιολόγος
Κόμης Χ. Φυσιογνώστης